Απ’ το ΑΠΟΕΛ στην Ομόνοια ή απ’ την Ομόνοια στο ΑΠΟΕΛ; Ένα απαγορευμένο δρομολόγιο. Όπως και να το δείτε η ουσία δεν αλλάζει με τους παίκτες σημαίες-σύμβολα για τους δύο «αιωνίους» να μετακομίζουν στο αντίπαλο δέος και να προκαλούν αναταραχή και ξεσηκωμό.

Άλλοι έφεραν ακραίες αντιδράσεις, μερικοί πιο ήπιες πλην όμως άξιες αναφοράς, ενώ υπήρξαν περιπτώσεις παικτών που δεν ασχολήθηκαν ούτε οι μεν ούτε οι δε, είτε λόγω ονόματος είτε λόγω του ότι δεν αγαπήθηκαν ιδιαίτερα. Η κόντρα αυτή ξεκίνησε από το 1966, με τον Αντώνη Χριστοδούλου να γίνεται ο πρώτος παίκτης που φόρεσε τις φανέλες και των δύο ομάδων, και κρατάει μέχρι και σήμερα, με πιο πρόσφατη την μετακίνηση του Καρυπίδη απ’ την Ομόνοια στο ΑΠΟΕΛ λίγες μέρες πριν εκπνεύσει η μετεγγραφική περίοδος του φετινού καλοκαιριού.

Επί της ευκαιρίας του μεγαλύτερου παραδοσιακά παιχνιδιού που γίνεται στην χώρα μας το Protathlima.com σας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο και σας παρουσιάζει όλους τους παίκτες που αγωνίστηκαν και στις δύο ομάδες σε μία διαδρομή πολλών δεκαετιών. Για τους λάτρεις των στατιστικών να πούμε πως οι Αντώνης Χριστοδούλου(Πάκκος), Γιώργος Χριστοδούλου, Κώστας Μαλέκκος και Γιώργος Βακουφτσής είναι οι τέσσερις ποδοσφαιριστές που σκόραραν και με τις δύο φανέλες σε ντέρμπι «αιωνίων».

Ρόμπερτ Κότσιτς: Ο Κότσιτς είναι από τις περιπτώσεις που λέμε τραγική ειρωνεία. Το καλοκαίρι του 1998 ο Σλοβάκος φορ ήρθε για λογαριασμό της Ομόνοιας, έπαιξε μάλιστα και σε ευρωπαϊκό παιχνίδι της χρονιάς εκείνης, αλλά λόγω πληρότητας ξένων παικτών, συμπλήρωσε τις τρεις θέσεις, πήγε δανεικός στο αντίπαλο δέος. Μάλιστα έγινε και ο πρώτος ξένος ποδοσφαιριστής που έπαιξε και στους δύο «αιώνιους».



Η μοίρα όμως τα έφερε εκείνη την χρονιά, 1998-1999, και το ΑΠΟΕΛ να κατακτήσει το κύπελλο Κύπρου με τον ξανθομάλλη φορ να έχει σημαντική συνεισφορά αφού με δύο δικά του γκολ το ΑΠΟΕΛ απέκλεισε την Ομόνοια, 2-2 το πρώτο παιχνίδι και 3-0 το δεύτερο, στους «4» του κυπέλλου και έστειλε την ομάδα του στον τελικό του κυπέλλου.

Γιώργος Βακουφτσής: Στις αρχές της δεύτερης χιλιετίας, συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 2002, η Φιορεντίνα υποβαθμίζεται στην τέταρτη κατηγορία, λόγω οικονομικών προβλημάτων, και το ΑΠΟΕΛ αρπάζει την ευκαιρία από τα μαλλιά φέρνοντας στο νησί μας έναν από τους καλύτερους ξένους σέντερ φορ που πέρασαν ποτέ από την Κύπρο. Ο Γιώργος Βακουφτσής τόσο με τα 23 τέρματα, σε 49 εμφανίσεις που πέτυχε, όσο και με την μεγάλη προσφορά που είχε στο να κατακτήσει η ομάδα το πρωτάθλημα την σεζόν 2003-2004 τον έκαναν ένα από τα αγαπημένα παιδιά των «πορτοκαλί». Το καλοκαίρι του 2005, και όταν τελείωνε το συμβόλαιο του «Βάκου» με το ΑΠΟΕΛ, η Ομόνοια τον δελέασε με μία πολύ καλή πρόταση και έτσι κατάφερε να ντύσει τον Ελλαδίτη φορ στα πράσινα.



Η είδηση αυτή δεν άρεσε καθόλου στους οπαδούς των «γαλαζοκιτρίνων» οι οποίοι σε κάθε παιχνίδι με αντίπαλο την Ομόνοια του «υπενθύμιζαν» πόσο πολύ των αγαπούσαν με τις εκδηλώσεις μίσους. Ο Βακουφτσής εγκληματίστηκε γρήγορα με τη νέα του ομάδα, πέτυχε 29 τέρματα σε 64 εμφανίσεις, αλλά λίγο οι τραυματισμοί του και λίγο το «βαρύ» συμβόλαιο τον έφεραν τον χειμώνα της χρονιάς 2008-2009 μακριά από το «Ηλίας Πούλος».

Παρασκευάς Χρίστου: Για χάρη του το ΑΠΟΕΛ ξόδεψε ένα σημαντικό ποσό για να τον φέρει από την ΑΕΚ το καλοκαίρι του 2008 αλλά ο Κύπριος στόπερ δεν κατάφερε ποτέ να καθιερωθεί στην βασική ενδεκάδα των «γαλαζοκιτρίνων». Ένα χρόνο αργότερα βρέθηκε στην έξοδο και χωρίς να χάσει χρόνο υπέγραψε στην Ομόνοια όπου και εκεί είχε παρόμοια πορεία. Ποίο είναι το αξιοζήλευτο επίτευγμα του Παρασκευά Χρίστου; Είναι ο μοναδικός παίκτης που πανηγύρισε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα με τους δύο «αιωνίους». Πράγμα διόλου ευκαταφρόνητο, αλλά σίγουρα ο Σκεύος θα προτιμούσε να τον θυμούνται οι μεν και δεν για την προσωπική του προσφορά και όχι τόσο γιατί ήταν μέλος της εκάστοτε πρωταθλήτριας Κύπρου.



Στάθης Αλωνεύτης: Μια ματιά να ρίξει κάποιος στο βιογραφικό της Ομόνοιας θα καταλάβει τι δεσμούς είχαν Αλωνεύτης και Ομόνοια. Παίκτης γέννημα-θρέμμα των «πρασίνων» ο οποίος από τα 18 του και την σεζόν 2001-2002 καθιερώθηκε στην Ομόνοια με την οποία πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις, 18 τέρματα σε 63 αγώνες, κερδίζοντας την μετεγγραφή του στην Λάρισσα το καλοκαίρι του 2005. Τρία χρόνια ξενιτιάς ήταν πολλά για το αγαπημένο παιδί της θύρας 9 και ο Μιλτιάδης Νεοφύτου δεν τους χάλασε το χατίρι και το καλοκαίρι του 2008  έντυσε ξανά στα πράσινα τον Αλωνεύτη.



Ο «γάμος» αυτός κράτησε μόλις τέσσερα χρόνια, 2008-2012, αφού για οικονομικούς, περισσότερο, και αγωνιστικούς, λιγότερο, λόγους η Ομόνοια έστειλε τον Κύπριο άσο στο ταμείο ανεργίας. Ο Στάθης με την φανέλα της Ομόνοιας κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, 2003, 2010, τρία κύπελλα, 2005,2011,2012, και δύο σούπερ καπ, 2001, 2010. Δεν άργησε όμως να βρει αλλού στέγη με τον κ.Γιοβάνοβιτς να ζητά, και να αποσπά εν τέλει, την υπογραφή του Αλωνεύτη σε τριετές συμβόλαιο. Από το πρώτο κιόλας μεταξύ τους ντέρμπι ο Στάθης ένιωσε για τα καλά την αμφισβήτηση πλέον των οπαδών της Ομόνοιας και από τις εκδηλώσεις λατρείας προς το πρόσωπο του είδε και τα αντίθετα συναισθήματα. Ποιός είπε πως οι μεγάλες αγάπες κρατούν για πάντα;

Χρήστος Καρυπίδης: Μπορεί να μην ήταν «παιδί» της Ομόνοιας αλλά ήταν σίγουρα ένας απ’ τους αγαπημένους ποδοσφαιριστές των «πρασίνων» στην τριετία που αγωνίστηκε, 2009-2012, ενώ την τελευταία του χρονιά ήταν και δεύτερος αρχηγός της ομάδας, πίσω απ’ τον Μακρίδη. Ο «Κάρυ» αγωνίστηκε σε 54 αγώνες με την φανέλα των «πρασίνων», σκόραρε και μία φορά κόντρα στον Εθνικό, ενώ ήταν ο στυλοβάτης της άμυνας σ’ αυτές τις περιόδους όπου και βοήθησε αισθητά την ομάδα του στο να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα, δύο κύπελλα και ένα σούπερ καπ.



Για κακή του τύχη όμως η Ομόνοια το φετινό καλοκαίρι άρχισε το «κούρεμα» μισθών και έτσι ο Ελλαδίτης μπακ βρέθηκε απροσδόκητα στην πόρτα της εξόδου. Όπως συνέβει και στην περίπτωση του Αλωνεύτη ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς δεν χρονοτρίβησε και έντυσε τον Καρυπίδη στα «γαλαζοκίτρινα», με τον Καρυπίδη όμως να μην τυγχάνει της ίδιας αντιμετώπισης σαν αυτής του Αλωνεύτη από τους οπαδούς των «πρασίνων». Ο λόγος; Δεν συγκρίνονται οκτώ χρόνια παρουσίας με τρία, ενώ συνάμα ο Αλωνεύτης ήταν και γέννημα-θρέμμα της Ομόνοιας.

Κώστας Κωνσταντίνου, Χριστάκης Χριστοδούλου, Κούλλης Μίτσιγγας: Ο Κώστας Κωνσταντίνου έγινε ο πρώτος παίκτης που μετακινήθηκε απευθείας  από τον ένα «αιώνιο» στον άλλο. Συγκεκριμένα την χρονιά 1991-1992, ο Κώτσιος έφυγε από την Ομόνοια πηγαίνοντας στο ΑΠΟΕΛ αλλά δεν έφερε ιδιαίτερες συγκινήσεις αυτή η μετακίνηση αφού ο Κύπριος στόπερ, πατέρας του νεαρού άσου του Απόλλωνα Άλεξ Κωνσταντίνου, δεν αγαπήθηκε ποτέ ιδιαίτερα ούτε από τους μεν ούτε από τους δε. Σε αντίθεση με τον Κωνσταντίνου, ο Χριστάκης Χριστοδούλου ακουλούθησε εντελώς αντίθετη πορεία, φεύγοντας από το ΑΠΟΕΛ το 1993 και πήγε στην Ομόνοια. Ο Πουλέγκερης έγινε ο πρώτος παίκτης που πήρε την συγκεκριμένη διαδρομή αλλά ούτε και αυτού η μετακίνηση προκάλεσε πανικό. Μπορεί οι δύο προαναφερθέντες να μην ήξεραν τι εστί να είσαι «παιδί» της μίας ή της άλλης ομάδας, ήταν σε Απόλλωνα και ΑΕΛ αντίστοιχα(ο πρώτος μάλιστα έπαιξε και στις δύο), αλλά ο Κούλλης Μίτσιγγας έγινε ο πρώτος «ΑΠΟΕΛίστας» γέννημα-θρέμμα που μετακινήθηκε στην Ομόνοια, την σεζόν 2001-2002.

Γιώργος Χριστοδούλου: «Ευχαριστώ την Ομόνοια που με έδιωξε». Αυτή ήταν η «πληρωμένη» απάντηση που έδωσε ο Γιώργος Χριστοδούλου σε μία πρόσφατη συνέντευξη του στον συνάδελφο Μικαέλλο Παπαδάκη και την εφημερίδα Καθημερινή. Ο Χριστοδούλου ξεκίνησε την καριέρα του απ’ την Ομόνοια το 1986 αλλά οι εξαιρετικές του εμφανίσεις ήταν το «διαβατήριο» του για μία καριέρα στο ελληνικό πρωτάθλημα. Μετά από μία τριετία σε Ολυμπιακό και Ιωνικό επέστρεψε στα πάτρια εδάφη για να ξαναφορέσει την φανέλα της ομάδας που τον ανέδειξε. Τελικά όπως φάνηκε το γυαλί είχε ραγίσει με τον Κύπριο αμυντικό να αποχωρεί ένα χρόνο αργότερα, 1994, και να παίρνει μετεγγραφή στον «αιώνιο» αντίπαλο. Παρόλο που ήταν γέννημα-θρέμμα της Ομόνοιας ο Χριστοδούλου εν τέλει δέθηκε περισσότερο με το ΑΠΟΕΛ όπου και αγωνίστηκε για μια οκταετία, πανηγυρίζοντας αρκετά τρόπαια.

Υπάρχουν και αυτοί οι… «προδότες»
Πιο πάνω σας παραθέσαμε την λίστα με τους ποδοσφαιριστές που πήγαν από το ένα στρατόπεδο στο άλλο με απευθείας μετακίνηση. Στο κείμενο που ακολουθεί θα δείτε ποδοσφαιριστές που έπαιξαν και στους δύο «αιωνίους» με μία ενδιάμεση στάση σε άλλες ομάδες. Αυτό όμως δεν περνάει απαρατήρητο από τους οπαδούς των δύο ομάδων αφού με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο «πρόδωσαν» την εμπιστοσύνη τους.



Την αρχή έκανε ο Ανδρέας Χριστοδούλου  ο οποίος αγωνίστηκε στην Ομόνοια από το 1955 εώς και το 1963 με το ΑΠΟΕΛ να τον παίρνει, μέσω του Παναθηναϊκού, το 1966. Τον καιρό εκείνο επικρατούσε ο νόμος που έλεγε πως ο παίκτης ήταν δέσμιος του σωματείου του και έτσι ο Πάκκος, όπως ήταν ευρέως γνωστός, πήγε στο τριφύλλι της Ελλάδας για να αποφύγει τον αποκλεισμό. Η μοίρα όμως του έπαιξε περίεργο παιχνίδι και στο πρώτο του παιχνίδι με την φανέλα του ΑΠΟΕΛ βρήκε απέναντι του την παλιά του ομάδα, την οποία και τιμώρησε δύο φορές στη νίκη 6-2 του ΑΠΟΕΛ.

Το 1993 το ΑΠΟΕΛ έφερε άγνωστο Σέρβο, τον οποίο δεν αξιοποίησε ιδιαίτερα, και λίγα χρόνια αργότερα, 1999, με την φανέλα της Ομόνοιας έγινε ένας από τους καλύτερους παίκτες που έπαιξαν στο πρωτάθλημα μας.



Ο Βέσκο Μιχαήλοβιτς, έγινε γνωστός με την Ανόρθωση αλλά στην Ομόνοια έκανε την μεγάλη του καριέρα, έμεινε στους «πράσινους» για έξι σεζόν κατακτώντας δύο πρωταθλήματα, 2001 και 2003, δύο κύπελλα, 2000 και 2005, και τρία σούπερ καπ, 2001, 2003, 2005.
Ένα χρόνο πριν τον Βέσκο, 1998, ήρθε στην Ομόνοια ο Χρήστος Μαραγκός αλλά μετά από ένα χρόνο παρουσίας στους «πράσινους» επέστρεψε στην Ελλάδα και στον ΠΑΟΚ. Δύο χρόνια μετά νοστάλγησε το νησί μας και επέστρεψε για να φορέσει μία διετία την φανέλα του ΑΠΟΕΛ και να κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλήματος στο αντίο του, 2002. Ξεκινώντας απ’ τις ακαδημίες της Ομόνοιας και αγωνιζόμενος με την πράσινη φανέλα για έντεκα χρόνια, με μία στάση λίγων μηνών στον Παναθηναΐκό το 1997, ο Κώστας Μαλέκκος παίρνει απόφαση ζωής και το καλοκαίρι του 2001, μετά από ένα χρόνο στην ΑΕΛ, παίρνει μετεγγραφή στο ΑΠΟΕΛ.



Τα λόγια περιττεύουν στην περίπτωση του «Μάλε» αφού ο Κύπριος μέσος από εχθρός των «πορτοκαλοί» έγινε ο «Θεός» τους ενώ ακριβώς αντίθετα τα πράγματα ήταν για τους οπαδούς της Ομόνοιας. Στην τετραετία που αγωνίστηκε στο ΑΠΟΕΛ κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, 2002 και 2004, και δύο σούπερ καπ, τις ίδιες χρονιές. Τον Κώστα Μαλέκκο, με αντίθετη όμως διαδρομή, «μιμήθηκε» ο Μακρίδης μερικά χρόνια αργότερα ο οποίος στην επιστροφή του το καλοκαίρι του 2009 προτίμησε την Ομόνοια απ’ την ομάδα που τον ανέδειξε και έμεινε για μία τετραετία, 2004-2008, ΑΠΟΕΛ.



Ο Κύπριος μέσος κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, ένα με το ΑΠΟΕΛ(2007) και ένα με την Ομόνοια(2010), τέσσερα κύπελλα, ΑΠΟΕΛ(2006, 2008) και Ομόνοια(2011, 2012) αλλά και τρία σούπερ καπ, ΑΠΟΕΛ(2006, 2008) και Ομόνοια(2010). Μπορεί ο Μακρίδης να μην ήταν απ’ τις ακαδημίες του ΑΠΟΕΛ αλλά αυτό δεν έπαιξε κανένα ρόλο στο να πληγωθεί ο εγωισμός των οπαδών των «γαλαζοκιτρίνων» αφού τον αγάπησαν όσο λίγους παίκτες.



Οι δύο τελευταίες περιπτώσεις είναι αρκετά περίεργες με τον Πάολο Κόστα να υπογράφει και στις δύο ομάδες, ΑΠΟΕΛ 2009 και Ομόνοια λίγο αργότερα, αλλά ποτέ να μην παίζει με τους «πράσινους» αφού έγινε παρελθόν πριν πατήσει το πόδι του στον αγωνιστικό χώρο. Από την άλλη ο Κακά αγωνίστηκε και στους δύο «αιώνιους» αλλά ποτέ σαν κανονική μετεγγραφή μιας και τον χειμώνα του 2010 ήρθε δανεικός στην Ομόνοια απ’ την Χέρτα ενώ το καλοκαίρι του 2011 τον δανείστηκαν οι «γαλαζοκίτρινοι» απ’ την Μπράγκα.

Αφιέρωμα: Λοΐζος Ζωγράφος