Παίκτες κράχτες, παίκτες που έρχονται για να κάνουν την διαφορά αλλά και παίκτες που έχουν ξεπεράσει τα πρώτα άντα και χωρίς κίνητρα. Δυστυχώς έχουμε μάθει να κρίνουμε τους παίκτες βάσει βιογραφικού και ποτέ δεν βλέπουμε κάποιες σημαντικές λεπτομέρειες όπως: σε τι κατάσταση βρίσκονται και για ποιο λόγο να έρθουν στο νησί μας και δεν επιλέγουν ένα πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Το βιογραφικό όμως δεν παίζει πάντα μπάλα.

Πάντως, συγκριτικά με προηγούμενα χρόνια, δεν υπάρχουν τόσοι πολλοί αδιάφοροι παίκτες στην Κύπρο αφού χρόνο με χρόνο οι διοικήσεις μαθαίνουν απ’ τα παθήματα τους. Από τους εννέα παίκτες που βρήκαμε οι δύο έχουν ήδη φύγει από το νησί μας, Ντούσερ και Τσιρίλο, τέσσερις είναι υπ’ ατμόν, Σα, Λεόνι, Αμάγια και Ζούλα, ενώ οι άλλοι τρεις, Γκαβιλόνδο, Κουντούλ και Ζουέλα, θα έχουν την ευκαιρία να δικαιώσουν την φήμη τους.

Η πιο κάτω λίστα που σας παραθέτει το Protathlima.com μας βάζει όλους σε σκέψη για το αν αξίζει να κοιτάζουμε πάντα στα πάνω ράφια και να μην δίνουμε ευκαιρίες σε νεαρά παιδιά ή παίκτες σε καλή ποδοσφαιρικά ηλικία, που «διψούν» για μπάλα. Η σειρά με την οποία έχουν επιλεχθεί οι πιο κάτω ποδοσφαιριστές έχει να κάνει με την θέση που βρίσκονται σήμερα οι ομάδες τους.

Εμίλ Γκαμπριέλ Ζούλα (Ανόρθωση): Ένας παίκτης με πολύ καλό πέρασμα από τα ρουμάνικα, 50 γκολ σε 131 συμμετοχές, και γερμανικά γήπεδα, 30 γκολ σε 114 παιχνίδια, αποκτήθηκε από τον Ρόνι Λέβι για να κάνει την διαφορά στην κορυφή της επίθεσης. Με ύψος που ξεπερνάει το 1.90 ο θηριώδης φορ, Εμίλ Ζουλά, παρά ήταν αργός για το πολύ γρήγορο παιχνίδι της «Κυρίας». Αν και δεν έπαιξε πολύ, μόλις εφτά συμμετοχές, έδειξε πως δεν είναι ο επιθετικός που έψαχνε η Ανόρθωση με αποτέλεσμα να έχουν ήδη ξεκινήσει εδώ και καιρό οι προσπάθειες της διοίκησης για τερματισμό του δανεισμού του.

Φρανσίσκο ντος Σάντος Ζουέλα (ΑΠΟΕΛ): Για τα «πόδια» του ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς άφησε ελεύθερο τον Πάολο Ζόρζε που την περασμένη σεζόν είχε κάνει θραύση αγωνιζόμενος με τους «γαλαζοκίτρινους» στο Champions league. Η πολύ καλή του πορεία στα ελληνικά γήπεδα και στην Εθνική Αγκόλας έκαναν τον Σέρβο τεχνικό να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη, δαπανήθηκαν περισσότερα χρήματα απ’ αυτά που χρειαζόταν για να μείνει ο Ζόρζε, για να φέρει στο νησί μας τον Ζουέλα. Ο Αφρικανός στόπερ έδειξε από τα πρώτα παιχνίδια αργός, χωρίς συγκέντρωση, αλλά και επιρρεπής στο εύκολο λάθος. Όπως κάνει πάντα, έτσι και τώρα, ο κ. Γιοβάνοβιτς τον στήριξε αλλά η μέχρι τώρα πορεία του στο ΑΠΟΕΛ «φωνάζει» το μεγάλο λάθος που έγινε όταν έφευγε το καλοκαίρι ο Πάολο Ζόρζε.



Ιγκόρ Γκαβιλόνδο (ΑΕΚ): Αν έλεγε κάποιος σε ένα οπαδό της ΑΕΚ πως η ομάδα του θα φέρει τον Ιγκόρ Γκαβιλόνδο τότε το πιο πιθανό είναι να τον έβγαζε τρελό. Στην καλύτερη περίπτωση να νόμιζε πως του κάνει φάρσα. Ο λόγος; Μιλάμε για ένα παίκτη με πάνω από 300 συμμετοχές στην Πριμέρα Ντιβιζιόν και πιο συγκεκριμένα στη χώρα των Βάσκων με τις φανέλες των Σοσιεδάδ και Αθλέτικο Μπιλμπάο. Με την πρώτη ήταν βασικό μέλος της εκπληκτικής πορείας της το 2003, όταν και τερμάτισε δεύτερη (εν συνεχεία έπαιξε μαζί της και στο Champions league) και με τους έτερους Βάσκους έφτασε μέχρι τον τελικό του Europa league το καλοκαίρι που μας πέρασε.

Τέτοιο παίκτη έφερε φέτος η ΑΕΚ ή για να ακριβολογούμε τέτοιο παίκτη περίμενε να δει η Λαρνακιώτικη ομάδα μέσα στο γήπεδο. Έχοντας παίξει σε έξι παιχνίδια, αργότερα υπέστη σοβαρό τραυματισμό, ο Ισπανός αριστερός χαφ δεν επιβεβαίωσε ποτέ την φήμη του. Μάλιστα, με εξαίρεση τα δύο παιχνίδια με Απόλλωνα και Ομόνοια, δυσκολευόταν να βγάλει ενενηντάλεπτο με τον προπονητή του να τον βγάζει κατά την διάρκεια του αγώνα. Για καλή του τύχη όμως οι άνθρωποι της ΑΕΚ τον πιστεύουν ακόμη και τον περιμένουν να γυρίσει απ’ τον τραυματισμό του ούτως ώστε να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα. Πλέον εναπόκειται στον ίδιο αν θα επιβεβαιώσει τις συστάσεις που τον συνοδεύουν ή αν θα φύγει από το νησί μας σαν αποτυχημένος.

Ορλάντο Σα (ΑΕΛ): Μία κίνηση που δεν μας έχει συνηθίσει ο Πάμπος Χριστοδούλου μιας και μέχρι τώρα προτιμούσε άγνωστους παίκτες, και συνάμα «φτηνούς», που εξελίσσονταν σε εξαιρετικές μονάδες. Στην περίπτωση του Ορλάντο Σα ο δρόμος ήταν εντελώς αντίθετος αφού έφερε παίκτη με θητεία στην Πορτογαλία, έπαιξε σε Πόρτο και εθνική Πορτογαλίας, αλλά και στα γήπεδα της Πρέμιερ Λιγκ, πραγματοποίησε εννέα συμμετοχές με την φανέλα της Φούλαμ, για να κάνει την διαφορά στην επίθεση της ΑΕΛ.



Αν και σε εξαιρετικά καλή, ποδοσφαιρική, ηλικία (24 χρόνων) ο Πορτογάλος φορ δεν έδειξε μέσα στο γήπεδο να «διψάει» για μπάλα ούτε να έχει στόχους. Βαρύς και χωρίς καλές κινήσεις εντός των τεσσάρων γραμμών ο Σα δεν κατάφερε ποτέ να κερδίσει την εμπιστοσύνη των προπονητών του. Ο δεύτερος μάλιστα, Ζόρζε Κόστα, είναι και συμπατριώτης του. Έτσι μ’ αυτά και μ’ αυτά πραγματοποίησε εννέα εμφανίσεις στο πρωτάθλημα, σκοράροντας δύο τέρματα, και δεν αποκλείεται σύντομα να φύγει για άλλες πολιτείες.

Τζόνι Λεόνι (Ομόνοια): Όντας ένας από τους καλύτερους Ελβετούς τερματοφύλακες των τελευταίων χρόνων, αυτό το μαρτυράνε οι 200 και πλέον συμμετοχές που έχει στο πρωτάθλημα της χώρας του, ο Λεόνι αποκτήθηκε από την Ομόνοια ως ένα από τα πιο καυτά ονόματα του φετινού καλοκαιριού. Μάλιστα για χάρη του διώχτηκε άρον-άρον ο κορυφαίος κύπριος τερματοφύλακας της τελευταίας δεκαετίας, Αντώνης Γιωργαλλίδης, ενώ στα αξιοσημείωτα είναι ότι οι «πράσινοι» έτρεξαν να τον κλείσουν πριν την λήξη της Ελβετικής σούπερ λιγκ.



Το αποτέλεσμα; Γκολ-δώρα σε Εθνικό και ΑΕΚ και παραγκωνισμός από τον κ. Σαβέφσκι. Ίσως να ήταν λίγο βιαστική η απόφαση να αντικατασταθεί τόσο γρήγορα απ’ τον Λεβίτα, αλλά η ουσία είναι πως σε καμία περίπτωση δεν επιβεβαίωσε την φήμη του και έτσι οι «πράσινοι» ήδη στράφηκαν προς άλλες κατευθύνσεις.

Ιβάν Αμάγια (Απόλλωνας): Αντιμετώπισε παίκτες όπως οι Ζιντάν, Ρονάλντο, Ροναλντίνιο και Ετό. Πραγματοποίησε πάνω από 300 συμμετοχές στα ισπανικά γήπεδα, με κυριότερους σταθμούς τις Αθλέτικο Μαδρίτης, Εσπανιόλ και Χετάφε, ενώ το 2000 ήταν αργυρός ολυμπιονίκης στο Σίδνεΐ της Αυστραλίας με την Εθνική Ισπανίας. Στατιστικά που ακούγονται εξωπραγματικά για παίκτη που ήρθε την Κύπρο αλλά το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το αντίθετο.

Με μόλις μια συμμετοχή στην πρεμιέρα με τον Εθνικό ο Ιβάν Αμάγια βρίσκεται με το ενάμιση πόδι στην πόρτα της εξόδου του Απόλλωνα. Λίγο τα χρόνια του, βαδίζει στο 35 έτος της ηλικίας του, και λίγο ο κορεσμός δεν τον άφησαν να μας δείξει την πραγματική του αξία. Ενδεικτικό μάλιστα της κακής του κατάστασης είναι ότι ο Νίκκι Παπαβασιλείου δεν του έδωσε χρόνο όταν έλειπε ο Μερκής αν και είχε ξεμείνει από στόπερ. Μάλιστα σε παιχνίδια που έλλειπε ένας εκ των Αγγελή Χαραλάμπους ή Μαρκόφσκι την θέση στην άμυνα έπαιρνε ο Παρλόφ, παίκτης της μεσαίας γραμμής, με τον Αμάγια να μένει στην κερκίδα.

Άλντο Ντούσερ (ΕΝΠ): Ο Αργεντίνος «κόφτης» ήταν ίσως το μεγαλύτερο όνομα που ήρθε στην θερινή μεταγραφική περίοδο. Έχοντας παίξει σε Αργεντινή, Νιούελς Όλντ Μπόις, Πορτογαλία, Σπόρτινγκ Λισαβόνας και Ισπανία, Λα Κορούνια, Σανταντέρ, Σεβίλλη και Εσπανιόλ ο διεθνής Αργεντίνος άσσος ήρθε για να δώσει εμπειρία στο χώρο του κέντρου και να βοηθήσει την Ένωση να αλλάξει επίπεδο.



Στα οκτώ παιχνίδια, όμως, που αγωνίστηκε με την βυσσινί φανέλα δεν κατάφερε να επιβεβαιώσει την σπουδαία φήμη του και έφυγε από το Παραλίμνι χωρίς στην ουσία να ακουμπήσει. Είχε κάποια προβλήματα τραυματισμών και προσαρμογής, αλλά ένας παίκτης με τέτοιο βιογραφικό επιβάλλεται να κάνει την διαφορά.

Μπούνα Κουντούλ (ΕΝΠ): Άλλος ένας παίκτης που αποκτήθηκε από την ΕΝΠ σαν «κράχτης» και βρίσκεται καθηλωμένος στον πάγκο βλέποντας τον Χογκ παιχνίδι με παιχνίδι να γίνεται καλύτερος. Προς τα τέλη του καλοκαιριού υπήρχαν οι φόβοι πως ο Χογκ δεν θα μπορούσε να αντεπεξέλθει στην πίεση του πρώτου τερματοφύλακα και έτσι διοίκηση και τεχνική ηγεσία προτίμησαν να φέρουν ένα μεγάλο όνομα. Ο πρώην συμπαίκτης των Ανρί και Μάρκες, σ.σ. Κουντούλ, ήρθε στην Κύπρο με σπουδαίες περγαμηνές, με θητεία στη Νιού Γιόρκ Ρεντ Μπούλς και την Εθνική Σενεγάλης, αλλά από το πρώτο κιόλας παιχνίδι κρίθηκε ανεπαρκής.

Δεχόμενος πέντε τέρματα από το ΑΠΟΕΛ, ο 30χρονος τερματοφύλακας τέθηκε αμέσως στο περιθώριο και πλέον γνωρίζει και ο ίδιος πως είναι σχεδόν αδύνατο να πάρει την θέση του εκπληκτικού φέτος Χογκ. Μένει να δούμε τώρα αν θα καταφέρει το Παραλίμνι να ξεφορτωθεί το βαρύ του συμβόλαιο ή αν θα έρθει πρόταση για τον Μαλτέζο κίπερ να πάρει μια δεύτερη ευκαιρία.

Μπρούνο Τσιρίλο (Αλκή): Στο άκουσμα του ονόματος του φίλοι, διοίκηση και τεχνική ηγεσία της Αλκής πίστεψαν πως φέτος θα είναι η χρονιά τους. Όταν φέρνεις παίκτη της κλάσης του Τσιρίλο τότε ανεβάζεις τον πήχη αισθητά. Μπορεί ο Ιταλός κεντρικός αμυντικός να βρισκόταν προς το τέλος της καριέρας του αλλά μιλάμε για παίκτη που ήρθε από μια γεμάτη τριετή με τον ΠΑΟΚ σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Φαίνεται όμως πως στην περίπτωση του Τσιρίλο μίλησε η ηλικία και η αδιαφορία που επέδειξε στα περισσότερα παιχνίδια της Αλκής.



Χωρίς τα προσόντα που τον γνωρίσαμε, πάθος και μαχητικότητα και με λάθη που θυμίζουν νεαρό αμυντικό που ξεκινάει τώρα την καριέρα του, δεν βοήθησε σε καμία περίπτωση την ομάδα του να υλοποιήσει τους στόχους της. Μη μπορώντας άλλο να πληρώνει, κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά, αυτή την αδιαφορία το Δ.Σ. της «αθάνατης», με συνοπτικές διαδικασίες, κατάφερε να απαλλαχθεί απ’ το «βαρύ» συμβόλαιο του Ιταλού αμυντικού, διορθώνοντας έτσι κάπως το μεγάλο φιάσκο του καλοκαιριού.

Λοΐζος Ζωγράφος